(powolny zanik deklinacji i zastępowanie przypadków

tłumacz przysięgły bułgarskiego
Największe zmiany w systemie języka dokonały się między XII a XIV w.
(powolny zanik deklinacji i zastępowanie przypadków konstrukcjami przyimkowymi, zanik bezokolicznika, pojawienie się rodzajnika, zmiany w leksyce). Duży wpływ na bułgarszczyznę wywarły języki grecki, oraz turecki, co zaowocowało licznymi zapożyczeniami (np.
w bułgarskim ogólnosłowiańska nazwa dla liczby 'tysiąc' została zastąpiona greckim 'hiliada' (??????), zaś z tureckiego przejął bułgarski wiele wyrazów służących do nazywania przedmiotów użytku codziennego, jak np.
???? 'kieszeń', ???? 'butelka', ?????? 'cerata', czy wiele nazw pokrewieństwa, np.
???????? 'szwagier', ??????? 'siostra żony', itp.).Źródło: https://pl.wikipedia.org/wiki/Język_bułgarski

Gdy osoba mówiąca skończy przemówienie lub

tłumacz przysięgły bułgarskiego
W tłumaczeniu konsekutywnym tłumacz rozpoczyna tłumaczenie dopiero, gdy prelegent skończy swoją wypowiedź (przemówienie może być podzielone na części).

Zazwyczaj w tłumaczeniu konsekutywnym tłumacz w trakcie przemówienia stoi obok rozmówcy, słucha go i sporządza notatki.

Gdy osoba mówiąca skończy przemówienie lub zrobi przerwę w swojej wypowiedzi, tłumacz odtwarza wypowiedź w języku docelowym w całości i w taki sposób jakby to on ją wygłaszał.
Tłumaczenie konsekutywne różni się od tłumaczenia liaison wyłącznie długością fragmentów do przetłumaczenia.
W tłumaczeniu konsekutywnym mówca może mówić bez przerwy nawet przez pięć minut, podczas gdy w tłumaczeniu liaison wypowiada zazwyczaj 3-4 zdania i robi przerwę.
Technika tłumaczenia konsekutywnego sprowadza się zatem do selekcji najważniejszych informacji i przekazania kwintesencji komunikatu (stąd angielskie ?interpreter? wywodzi się od angielskiego czasownika ?interpretować?). Z tego powodu zakłada się, że ustny przekład konsekutywny musi być zawsze krótszy od komunikatu w języku źródłowym.
Aby zapamiętać treść pięciominutowego przemówienia mówcy, tłumacze często stosują specjalny system notatek, składający się z symboli oznaczających słowa ? klucze oraz znaków takich jak: spójność, przeczenie, akcentowanie, wynikanie itp.
W tym systemie celem tłumacza nie jest zapamiętanie wyrazów, lecz zapisanie informacji pozwalających później odtworzyć ciąg myślowy mówcy.Źródło: https://pl.wikipedia.org/wiki/Tłumaczenia_ustne

Tłumaczenia ustne Tłumaczenia ustne towarzysząceedytuj

Często, dodatkowym wymogiem przy pracy w sądzie jest posiadanie państwowego certyfikatu uprawniającego wykonywanie zawodu tłumacza przysięgłego. Tłumacz zajmujący się tego rodzaju tłumaczeniami towarzyszy osobie, bądź delegacji w czasie podróży, podczas wizyt, na spotkaniach bądź w trakcie różnego rodzaju rozmów.
Osoba zajmująca się tłumaczeniami towarzyszącymi nazywana jest tłumaczem ?asystującym? lub ?towarzyszącym?.
Tłumaczenia towarzyszące to rodzaj tłumaczenia de liaison ( ?zdanie po zdaniu?).Źródło: https://pl.wikipedia.org/wiki/Tłumaczenia_ustne.

Poprzednie wpisy:

Następne wpisy: